Vruchten van de zee a.k.a zeevruchten. We eten ze geregeld, maar wat zijn het eigenlijk? De meeste jongens die uit de zee komen zien er niet uit. Stel je voor dat je in het water zou wonen, wat zou jij dan willen zijn? Hoogstwaarschijnlijk die super vis uit Jurassic World of als die niet mag een witte haai. Ik heb ook nog wel respect voor schildpadden. Die zijn volgens mij vrij ontspannen en niemand wil je eten omdat je oud en taai bent. Ja, die jongens hebben het goed voor elkaar.

Maar nu naar jongens die meestal geserveerd worden bij een fruit de mer. Kokkels, scheermessen, oesters, krabben, kreeften en zeebananen. Allen zien ze er niet uit, maar ze zijn wel verdomde lekker. Van de zeebanaan hebt u waarschijnlijk nog nooit gehoord. Terecht, omdat wij deze term zelf hebben verzonnen. Later zal ik hier wat meer over vertellen.

De Gastroman is dol op fruit de mer, maar niet overal wordt het op correcte wijze geserveerd. In Amsterdam heb je een aantal tenten waar je dit goed kan eten. Stork of brasserie Flo zijn hier voorbeelden van. Echter waar moet je zijn om fruit de mer te eten zoals het bedoeld is. De naam fruit de mer verraadt het al een beetje… France. Viva la France, qui qui. Tres bien!

De Gastroman had op het internet gezocht naar de ideale plek om dit te eten aan de Franse westkust. Dus besloot hij met zijn maten naar de havenstad Le Havre te rijden om zich hier te laten verwennen. Natuurlijk had hij zich goed ingelezen over deze metropool. Platgelegd in oorlog deux, aan de zee en met een haven. De vergelijking met Rotterdam hadden wij snel gemaakt. Ondanks dat de Gastroman in Amsterdam is geboren en echt groot is geworden, weet hij dat Rotterdam ook een vrij aardige stad is. In Le Havre moest wel wat te beleven zijn zou je denken. Nou waarde lezers…, ik kan u een klein geheim verklappen. Le Havre is niet de metropool waar wij op hoopten. Een grauwe stad, een museum met moderne kunst en een graf boulevard. Le Havre in een notendop.

Maar de Gastroman zou de Gastroman niet zijn als hij niet het beste uit deze situatie zou halen. Met zijn offline neus voor kwaliteit had hij een restaurant gevonden waar ze een zeer fraaie fruit de mer serveerde. De foto van wat ze ons gaven staat hierboven. Voor 30e de neus kregen we 2 plateau’s met zijn vieren. Alles zat erin, althans bijna. Het enige wat wij misten was een Europese kreeft. Het was zoveel dat we het niet eens op kregen. Kwaliteit en kwantiteit. Dit restaurant heet La Voile Bleue en zeker een aanrader als je ooit in Le Havre belandt. Ook goede wijnen en niet duur.

Wij kwamen, “Kan ik dat zeggen? Ja dat kan ik zeggen”, knettertje dronken uit deze tent. Niet dat wij zoveel wijn hadden gedronken, maar we hadden nog een Whisky en Calvados besteld naast onze espresso. Zo ruim als de portie zeevruchten was, zo extra ruim waren de glazen die wij voorgeschoteld kregen. Na super veel inspanning was het ons gelukt deze glazen soldaat te maken. Zo blij als een kind met een Thunderbirds eiland waren wij met deze voltooiing. Gelukkig zag de eigenaar dit ook en hij beloonde ons met een extra groot glas van het huis. Heel vriendelijk en totaal onnodig, maar een halve liter whisky in 4 glazen gegoten verder waren wij lichtelijk aangeschoten. Het is opgegaan en wij zijn naar de enige tent gegaan waar we volgens de eigenaar nog kans maakten op jolijt. Een karaoketent afgetopt met Franse alcoholisten en pittige huisvrouwen. Echt een succesvolle formule voor een geslaagde avond. En ja hoor het is gelukt. Om 6 uur terug in het hotel, baldadig en dronken, én ervoor gezorgd dat elke gast een gratis ontbijtje heeft gekregen van het hotel. Ja, dat is ook de Gastroman. Altijd denkend aan de medemens.

Le Havre merci bien pour un nuit magnifique! Qui Qui, tres bien.

P.s. Ik zou het nog hebben over de Zeebanaan. De zeebanaan is een schelp die je niet hoeft te openen, maar die je vanuit de schelp kunt eten. Je hebt er weinig gereedschap nodig om het te eten. Net als de banaan eigenlijk.

.