Soms heb je van die ingevingen. Soms ook niet en dan blijf je de gehele zondag op de bank liggen. De Gastromannen hadden laatst zo’n ingeving. We hadden zin in vis en we waren al tijden niet meer in IJmuiden geweest. Niet zo heel gek natuurlijk. IJmuiden staat niet bij veel mensen op het to-do lijstje van stedentrips.

In IJmuiden komen veel vissersboten aan en wordt de vis elke ochtend verwerkt en het land in gestuurd. De Gastromannen zijn opgegroeid in Kennemerland en gingen vroeger weleens met de ouders een visje eten in IJmuiden. Nostalgische momenten.

Wij hadden besloten op een zonnige dag vanuit het Amsterdamse naar de kust te fietsen. Al snel hadden we door dat het een slechte keus was en dat het best wel ver was. Maar we hebben het gered. Gelukkig hadden we een flacon bij ons.

Op zondag is daar natuurlijk bijzonder weinig geopend. Waasdorp is daar één van de weinige uitzonderingen op. Bij binnenkomst zit daar een Japanse meneer een Japanse krant te lezen. Hij wacht tot hij wat sushi mag maken voor mensen. Achter de counter staan fraaie stevige IJmuidense dames die alle vissen van de wereld met alle liefde in de frituur gooien.  Mooi contrast, maar na zo’n helse rit is alles geoorloofd. Wij snapten hoe meneer Boogerd zich voelde in 2002 toen hij als eerste eindigde in de koninginnerit naar La Plagne. Wij waren nog niet eens op de helft, sterker nog we moesten de Madeleine nog op. We moesten fit worden, herstellen, koolhydraten rammen en vooral veel drinken voor de rest van de etappe.

De Japanse meneer werd aan het werk gezet en hij kon het echt. Lekkere sushi. Mooie dingen. Wat nog mooier was waren die vissen in de frituur. Alvorens wij daar aan begonnen namen wij eerst een dozijn oesters met, volgens de sommelier/frituurmevrouw, een uitstekend passende Riesling. Soms hoor je alleen maar te knikken en te consumeren. Zij wist immers wat goed voor ons zou zijn.

Een paar Freddy’s uit blik verder kregen wij de “fish and chips”. Heerlijk gekruid ook. Altijd even vragen welke kruiden zij gebruiken. Je raadt het al… viskruiden.

Als afsluiter en om onze omega 3 vetzuren nog verder op pijl te brengen namen wij nog een haring met een korenwijn. Laten wij zeggen dat het een goede avond was en dat de beklimming van La Plagne mocht beginnen.

De terugtocht was als een helse beklimming en bij terugkomst konden wij onze kruisjes om de nek een kusje geven en deze overwinning op onze palmares bijschrijven.